Akil Pano, një personazh i dashur për publikun, ndan një pjesë të jetës së tij që nuk e kemi parë kurrë më parë një histori dhimbjeje, humbjeje dhe, mbi të gjitha, shprese.

“Në familjen tonë mungonin fëmijët. Kur babai im dhe mamaja ime u martuan, ata patën tre djem… por të tre vdiqën para se unë të lindja. Unë jam djali i katërt dhe i pari që jetoi. Gjithnjë mamaja ime, Flora, më kujtonte me lot në sy si shkonte në maternitet plot dhe kthehej duarbosh në shtëpi,” rrëfeu Pano, duke ecur hap pas hapi në kujtimet e një nuseje të re që përjeton dhimbjen e humbjes së fëmijëve.

Ai foli për vuajtjen e nënës së tij dhe frikën që mund të përsëritej historia e trishtë e tre fëmijëve të parë. Për këtë arsye, lindja e katërt u bë me operacion cezarian, për të siguruar që ai të jetonte. Pas tij erdhi edhe një motër, por dhimbja e humbjes së vëllezërve mbetet gjithmonë pjesë e historisë së familjes.

“Tre vëllezër nëse do të kishin jetuar, ndoshta unë nuk do të isha këtu,” tha pastor Akil Pano me një heshtje që fliste më shumë se fjalët. Një histori që prek thellë, që bën që çdo njeri të ndjejë vlerën e jetës dhe forcën e familjes.