Heqja e tatuazheve po shndërrohet në një fenomen të vërtetë shoqëror: nga Ema Stockholma te Stefano De Martino në Itali, pse po zgjidhet gjithnjë e më shpesh “lëkura e pastër”.
Nuk është më vetëm një çështje estetike. Për vite me radhë, tatuazhi ka qenë simbol i lirisë, rebelimit dhe individualitetit. Sot, megjithatë, duket se prirja po përmbyset. Gjithnjë e më shumë njerëz, përfshirë edhe VIP-a, vendosin të fshijnë vizatime dhe shkrime nga lëkura, duke iu nënshtruar seancave të gjata dhe shpesh të dhimbshme me lazer. Një zgjedhje që nuk lidhet vetëm me pamjen e jashtme, por edhe me evolucionin personal dhe raportin me imazhin e vet. Mes figurave të njohura që kanë vendosur ta tregojnë hapur këtë rrugëtim është Ema Stockholma: “Shijet ndryshojnë, dua ta shoh veten të pastër”.

Dëshmia në rrjetet sociale
Prezantuesja radiofonike, e cila për vite me radhë i kishte tatuazhet si një tipar dallues, ndau në rrjetet sociale një video nga seanca e saj me lazer, duke paralajmëruar ndjekësit me ironi: “Video me përmbajtje të lartë sharjesh”. Pamjet tregojnë dhimbjen e trajtimit, por edhe vendosmërinë e dikujt që ka zgjedhur të ndryshojë. Ema shpjegoi me shumë sinqeritet arsyet e vendimit të saj. Tatuazhet sot nuk e përfaqësojnë më dhe ajo e krahasoi këtë zgjedhje me ato që lidhen me marrëdhëniet apo stilin e veshjes. Në moshën 42-vjeçare, dëshira është të rishohë veten “të pastër”, më në përputhje me personin që ndjen se është sot. Jo një mohim i së kaluarës, por një hap i natyrshëm i rritjes personale.

Dhimbja dhe kufijtë e heqjes së tatuazheve
Prezantuesja nuk i fsheh vështirësitë e këtij procesi: lazeri, tregon ajo, dhemb shumë më tepër se bërja e tatuazhit, edhe pse dhimbja është e përkohshme. Jo të gjitha ngjyrat hiqen me të njëjtën lehtësi dhe është thelbësore t’u drejtohesh profesionistëve me përvojë për të shmangur shenjat apo plagët. Është një proces i gjatë, i kushtueshëm dhe jo gjithmonë plotësisht përfundimtar, që kërkon bindje të fortë.

Nga Belén te Stefano De Martino
Ema Stockholma nuk është një rast i izoluar. Edhe Belén Rodríguez ka hequr ose zbehur gradualisht disa tatuazhe, duke zgjedhur një imazh më thelbësor dhe më pak të shënuar. Po ashtu, Stefano De Martino, ndër vite, ka fshirë disa simbole të lidhura me të kaluarën, përfshirë tatuazhe që tregonin etapa tashmë të kapërcyera të jetës së tij private.

Pse gjithnjë e më shumë njerëz po i heqin
Pas këtij fenomeni fshihet një ndryshim kulturor. Tatuazhet nuk janë më aq transgresive sa dikur dhe, për shumëkënd, ato bëhen shenja të një identiteti që nuk përputhet më me të tashmen. Në një epokë ku imazhi është vazhdimisht i ekspozuar dhe i gjykuar, po rritet dëshira për thjeshtësi, neutralitet dhe kontroll mbi mënyrën se si përfaqësohemi. Siç ka theksuar edhe Ema Stockholma, gjykimi i jashtëm është i pashmangshëm: më parë e kritikonin për tatuazhet, sot për faktin që po i heq. Por mesazhi që del është i qartë: nuk mund t’u pëlqesh të gjithëve. Qoftë të zgjedhësh të bësh tatuazhe apo t’i fshish ato, prirja e vërtetë duket se është vetëm një: të dëgjosh veten dhe të pranosh ndryshimin.