Aktorja legjendare Elizabeth Taylor u angazhua fuqishëm në luftën kundër AIDS-it, në një kohë kur të prekurit nga sëmundja përballeshin me frikë dhe paragjykime. Ajo vizitonte pacientët në spitale, i përqafonte dhe i puthte, edhe kur mjekët hezitonin t’u afroheshin.

Një prej këtyre episodeve, gjatë një vizite në Tajlandë në fillim të viteve 1990, është rrëfyer nga miku i saj, Trip Henise, për revistën “People”, 15 vjet pas vdekjes së aktores. Ai e kishte shoqëruar Taylor gjatë udhëtimit dhe kujton se në atë kohë AIDS-i përbënte një krizë të rëndë shëndetësore në mbarë botën.

“Një nga gjërat që më kujtohet më shumë është udhëtimi ynë së bashku në Tajlandë. Ishte koha e krizës së AIDS-it. Ajo kishte shkuar atje për t’u marrë me këtë çështje dhe në spital kishte një pavijon të tërë me pacientë të prekur nga sëmundja. Madje, shumë prej mjekëve nuk dëshironin t’i preknin këta njerëz”, tregoi ai.

Sipas Henise, aktorja iu afrua pacientëve pa hezitim, duke u përpjekur të thyente paragjykimet për transmetimin e virusit.

“Elizabeth hyri brenda dhe përdori gjithë ndikimin e saj. U fotografua duke i përqafuar dhe puthur këta njerëz dhe kjo ndryshoi vërtet shumë gjëra në atë vend. Ajo u thoshte njerëzve: ‘AIDS-i nuk transmetohet në këtë mënyrë. Mund të tregoni mirësi. Mund të qëndroni pranë këtyre njerëzve’”, rrëfeu ai.

Vizitat në spitale mbaheshin larg kamerave

Angazhimi i Elizabeth Taylor në luftën kundër AIDS-it mbetet një nga pjesët më të rëndësishme të trashëgimisë së saj, përtej karrierës në kinema. Në një intervistë për “People” në vitin 2024, avokatja dhe mikja e aktores, Barbara Berkovitz, zbuloi se në arkivin personal të Taylor kishte gjetur dëshmi për vizitat e saj te pacientët.

Edhe pse përdorte famën për të ndërgjegjësuar publikun dhe për t’i kërkuar qeverisë së presidentit të atëhershëm amerikan, Ronald Reagan, të merrte masa kundër epidemisë, shumë prej vizitave zhvilloheshin larg vëmendjes mediatike.

“Ajo nuk fotografohej gjatë vizitave në pavijonet e spitaleve ku trajtoheshin pacientët me AIDS, sepse dëshironte që vëmendja të përqendrohej te ata dhe jo tek vetja”, shpjegoi Berkovitz.

Edhe Tim Mendelson, ish-asistenti personal i aktores, i cili kishte nisur të punonte me të në vitin 1990, konfirmoi se Taylor nuk kërkonte gjithmonë vëmendjen publike.

“Ajo ishte e lumtur kur arrinte të qëndronte anonime”, tha ai.

Megjithatë, aktorja e kuptonte se në raste të caktuara fama e saj mund të ndihmonte në ndryshimin e qëndrimit të shoqërisë ndaj pacientëve me AIDS.

“Duhet të jem e pranishme, sepse kështu njerëzit mobilizohen”

Elizabeth Taylor besonte se popullariteti i saj mund të shërbente për kauza të rëndësishme dhe të ndihmonte njerëzit që përballeshin me paragjykime. Në një deklaratë të publikuar nga Fondacioni Elizabeth Taylor për AIDS-in, aktorja kishte shpjeguar pse e konsideronte të rëndësishme praninë e saj në aktivitetet ndërgjegjësuese.

“Duhet të jem e pranishme, sepse kjo i mobilizon njerëzit. Ata e dinë se nuk jam aty për të shitur diçka apo për të përfituar personalisht. Jam aty për të njëjtën arsye si ata: për të arritur diçka që ka vërtet rëndësi”.