Një gjeneratë më parë të qenit në depresion ose në ankth, e lëre më të pasurit probleme serioze të shëndetit mendor nënkuptonte vuajtje në heshtje. Stigma nënkuptonte se pak njerëz donin të flisnin. Mjekët bënin një sy qorr. Shumica i shihnin sëmundjet mendore si për të ardhur keq, por jo diçka që bënte shumë ndryshim në shëndetin fizik të pacientit. Këto ditë stigma është zbehur, në mos është zhdukur plotësisht.

Një transformim i ngjashëm është për shkak të problemeve seksuale, të cilat qëndrojnë tabu si dikur shëndeti mendor. Një në pesë burra në Amerikë dhe Evropë ka mosfunksionim erektil në një moment të jetës së tij; gjysma e grave britanike thonë se kanë pasur një problem seksual vitin e kaluar, duke përfshirë dhimbje gjatë seksit ose vështirësi në arritjen e orgazmës. Mungesa e dëshirës për seks është e zakonshme, veçanërisht te gratë. Trivialiteti? Një temë që më mirë të mos përmendet. Problemet seksuale mund të jenë pararojë e sëmundjeve të tjera, si diabeti. Mosfunksionimi erektil ndodh për shkak të pirjes së duhanit dhe nëse dikush ka histori familjare të sëmundjeve të zemrës, si një parashikues i problemeve të zemrës. Mjekët që pyesin për të mund të bëjnë një diagnozë të hershme dhe të ofrojnë trajtim parandalues koronar.

Problemet seksuale në përgjithësi mendohet se kontribuojnë në një të pestën dhe gjysmën e të gjitha divorceve; zvogëlimi i këtij numri do të kursente shumë të rritur dhe fëmijë nga mjerimi dhe varfërimi. Problemet e ereksionit janë njëkohësisht shkak dhe pasojë e ankthit, gjë që mund ta bëjë jetën më të vështirë për t’u përballuar. Produktiviteti i dobët në punë është dy herë më i lartë te meshkujt me probleme të tilla sesa tek ata pa këto probleme.

Trajtimi i mosfunksionimit seksual mund të jetë i thjeshtë dhe i lirë. Një fitore e lehtë do të ishte ndryshimi i mënyrës se si fëmijët mësojnë për seksin. Në vend që të fokusohen vetëm në shmangien e anëve negative, të tilla si sëmundjet ose shtatzënitë e padëshiruara, mësuesit mund të nxisin diskutime për kënaqësinë dhe se si të bisedojnë me një partner për seksin, si dhe si të komunikojnë dhe kuptojnë pëlqimin dhe dëshirën për seks. Problemet seksuale shpesh shfaqen në adoleshencë. Pra, mësojuni adoleshentëve informacione për seksin e kundërt dhe mos u shqetësoni për të qeshurat nga pas.

Kritikët mund të kundërshtojnë se seksi është kudo në kulturën moderne dhe gjëja e fundit që dikush ka nevojë është të dëgjojë apo lexojë më shumë për të. Por kjo e humbet sensin. Seksi në filma dhe drama televizive, e lëre më pornografinë, ka pak lidhje me jetën reale. Përpjekja për të mësuar rreth seksit nga Hollivudi është si të shikosh James Bond për të marrë këshilla për një karrierë si nëpunës civil britanik. Më mirë t’i drejtoni adoleshentët drejt burimeve më realiste, si bish, një faqe interneti britanike që u përgjigjet të gjitha pyetjeve të veçanta që shqetësojnë të rinjtë ndërsa fillojnë të kenë frikë apo stepen kur bie fjala për marrëdhëniet seksuale.

Problemet seksuale duhet të jenë një pjesë thelbësore e edukimit mjekësor. Vetëm atëherë mjekët do të fillojnë t’i diskutojnë ato në mënyrë rutinore, siç bëjnë me çibanët, ushtrimet, sëmundjet e zemrës dhe çështje të tjera që lidhen me shëndetin. Shumë vuajtje mund të lehtësohen thjesht duke u dhënë njerëzve informacion të sinqertë se çfarë po ndodh me ta dhe pse. Kjo, plus disa seanca terapie, disa ushtrime të muskujve të legenit, ose sugjerime për ndryshime të thjeshta në stilin e jetës, shpesh janë gjithçka që pacientët kanë nevojë. Gjëra të tilla tani janë të paketuara në aplikacione, disa prej të cilave janë miratuara nga rregullatorët mjekësorë.
Është e vështirë t’i rregullosh problemet pa i kuptuar ato. Projektet kërkimore shpesh bllokohen sepse anëtarëve të komisionit iu duket kjo temë e pakëndshme. Dhe për puritanët, të cilët dyshojnë se kënaqësia është një bazë e mjaftueshme për të ndryshuar gjërat, vlen të përmendet se informacioni për seksin me shumë gjasë do ta përmirësojë shëndetin publik.