Mbrëmjen e djeshme Gjesti gjeti një palë papuçe bebash dhe i mori në dorë. Teksa i shikonte dhe luante me to, ai shprehte dëshirën për të qenë baba.

“O sa të mira o Zot. Po më shkon me qenë babi. Unë babi? Më shkon ndoshta me qenë babi. Ça ndjenje, çika jem. Ça do me thënë fëmija. Me qenë babi, gjithë ditën qesh fëmija me mua”, thoshte Gjesti teksa ishte vetëm te dhoma e gjumit dhe në dorë mbante një palë papuçe të bebave.Më pas banori pyet Eglin se nëse ata të dy do të ishin të martuar, ça i bie t’a ketë nipi i saj atë. Teksa ajo ia shpjegoi, Gjesti e pyet sërish banoren nëse i shkon që të jetë babi në këto momente?

“Jo, nuk e mban dot atë përgjegjësi”, iu përgjigj ajo.
Gjesti: Nëse unë e ti do ishim të martuar do isha burri i tezes. A më shkon të jem burri i tezes së dikujt?

Egli: Jo

Gjesti: A më shkon me qenë babi?

Egli: S’e di, pyet gruan tënde

Gjesti: Tani për momentin?

Egli: Jo, nuk e mban dot atë përgjegjësi

Gjesti: Kur lind fëmija automatikisht ke me mbajt përgjegjësi. Dua të bëhem babi tani që pashë këto

Egli: Bëhu

Gjesti: Si me u bërë vetëm