Shumë ilaçe antiinflamatore josteroide, ose NSAID, të tilla si ibuprofeni, naprokseni dhe aspirina janë të disponueshme pa recetë, që do të thotë se njerëzit po i marrin në farmaci pa udhëzimin e një mjeku. Pra në kemi një dhimbje dhëmbi, ose shpine, marrim një nga këto ilaçe në farmaci.

Por nëpërmjet përdorimit të rregullt, si disa herë në muaj ose më shumë, NSAID-ët mund të dëmtojnë mukozën e zorrëve tona.

Një zgjidhje shumë më e mirë është të trajtoni burimin e dhimbjes dhe inflamacionit nëse është i mundur, jo thjesht të pini një antiinflamator dhe ta lini me kaq.

Inflamacioni është një përgjigje imune krejtësisht e shëndetshme ndaj lëndimit. Nëse po ndodh një përgjigje kronike e dëmtimit të shkallës së ulët, pyetja e vërtetë është pse ajo përgjigje po aktivizohet në mënyrë kronike.

NSAID-ët e ulin inflamacionin, por në fakt nuk trajtojnë dëmtimin themelor. Dhe mënyra se si ata e ulin inflamacionin është e vështirë për të gjithë sistemin tretës. Ata funksionojnë duke reduktuar sekretimin e prostaglandinave inflamatore, por prostaglandinat kanë një efekt mbrojtës në zorrë dhe me nivele më të ulëta të prostaglandinave, zorra është shumë më e ndjeshme ndaj lëndimeve.

Një arsye pse frenon sekretimin e prostaglandinës është se rrit përshkueshmërinë e mukozës së zorrëve. Përshkueshmëria e zorrëve në thelb i referohet asaj se sa lëndë lejohet të kalojë përmes zorrëve. Kështu hyjnë lëndët ushqyese nga zorrët në trup. Ndaj të gjithë kanë nevojë për një sasi të caktuar përshkueshmërie. Por nëse veshja e zorrëve është shumë e depërtueshme, mund të lejojë përbërës të ushqimit të patretur ose gjëra të tjera që thjesht nuk duhet të jenë në qarkullimin e gjakut.