Egli ka debatuar me Gjestin dhe kjo e fundit i ka shprehur se:

Gjesti: Shko dhe fol në oborr.
Unë po të respektoj, unë kam faj, ishalla ma merr zoti shpirtin se unë i kam fajet. Të gjitha fjalët e këqija mi the edhe t’i dëgjova. Nuk bëhet kështu se nuk të lë më unë. Deri në Kiamet më kë nga mbrapa, derisa të flasësh si njeri. Leji stilat me mua, po më shtin me ta dridh komplet. Do ja nis me lujt me ty tani, ti ke dashur me të gënjy, me të thënë do martohemi dhe do ishe e lumtur. Nuk ke faj ti, të dua me zemër, do të të marr për gru, me ty do e kaloj jetën, të dua me shpirt. Kështu do ti që të të gënjej unë.
Egli:

As targën e makinës nuk do ma shohësh ti mua.