Gjesti ka diskutuar me Eglin dhe i ka shprehur se:

Ti çdo natë do të flesh me mua, pse e ndalon këtë gjë?

Ti kallesh krejt, pse e ndrydh veten?Sepse nuk duhet.

Gjesti:Po moj, pse nuk duhet me u kënaq? Kështu e mërzitur siç je nuk duhet. Duke e pasur mundësinë, një metër larg më ke. Ta ka dhënë zoti dhe nuk e shfrytëzon mundësinë.
Egli:

Pa marrë një fjalë nga familja ime, nuk ka shanse të marrë përsipër çfarë më do mua zemra.
Gjesti:

Jeta është e jotja. Familjen nuk duhet ta lëndosh por kur ta do zemra…

Egli:

Zemra mund të dojë shumë gjëra por nuk janë të sakta, janë gabim.