Hulumtimet e reja tregojnë se gratë që kanë përjetuar përndjekje përballen me një rrezik më të lartë për sëmundje të zemrës dhe goditje në tru. Gratë që janë përndjekur ose që kanë marrë urdhra kufizues përballen me rreziqe dukshëm më të larta për sëmundje të zemrës dhe goditje në tru në planin afatgjatë, ka zbuluar një studim i ri. I botuar në revistën Circulation, studimi ndoqi më shumë se 66,000 gra gjatë 20 viteve dhe zbuloi se ato që raportuan se ishin përndjekur nga një partner aktual ose i mëparshëm – ose njerëz të tjerë – kishin 41 përqind më shumë gjasa të zhvillonin sëmundje kardiovaskulare sesa ato që nuk raportuan përndjekje.
Rreziku ishte edhe më i lartë për gratë që kishin marrë një urdhër kufizues, me një gjasë 70 për qind më të madhe për sëmundje të zemrës ose goditje në tru.“Për shumë njerëz, përndjekja nuk duket të jetë një përvojë kaq serioze, pasi shpesh nuk përfshin kontakt fizik. Por përndjekja ka pasoja të thella psikologjike që mund të kenë implikime fizike”, tha Karestan Koenen, autori kryesor i studimit dhe profesor i epidemiologjisë psikiatrike në Universitetin e Harvardit në SHBA. Gjetjet nënvizojnë se “format e zakonshme, pa kontakt, të dhunës ndaj grave janë rreziqe për shëndetin dhe duhet të konsiderohen si të tilla, ashtu siç konsiderojmë pirjen e duhanit ose dietën e dobët”, shtoi Koenen.
Sipas Qendrave Amerikane për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (CDC), përndjekja prek afërsisht një në tre gra dhe një në gjashtë burra gjatë jetës së tyre. Në Bashkimin Evropian, kjo shifër është 18.5 për qind, me norma që variojnë nga 8.5 për qind në Lituani në 32.4 për qind në Sllovaki, tregojnë të dhënat e BE-së.
Studimi analizoi të dhënat nga një anketë e gjatë e infermiereve femra në Shtetet e Bashkuara, duke mbledhur informacion mbi historinë e tyre të përndjekjes në vitin 2001 dhe duke i ndjekur pjesëmarrëset deri në vitin 2021. Në fillim të studimit, asnjë nga gratë nuk kishte sëmundje kardiovaskulare. Gati 12 përqind raportuan se ishin përndjekur dhe pothuajse 6 përqind, thanë se kishin marrë një urdhër kufizues në një moment të caktuar. Sëmundjet e zemrës dhe goditja në tru u raportuan vetë dhe u verifikuan përmes të dhënave mjekësore. Gjatë dy dekadave të ardhshme, rreth 3 përqind e grave zhvilluan sëmundje kardiovaskulare, me rreziqe dukshëm më të larta për ato që ishin ndjekur ose kishin marrë urdhra kufizues.
Thirrje për përmirësim të shqyrtimit dhe mbështetjes në kujdesin shëndetësor
Autorët e studimit sugjerojnë se shqetësimi psikologjik nga përndjekja mund të prishë sistemin nervor, të dëmtojë funksionin e enëve të gjakut dhe të ndryshojë mekanizma të tjerë biologjikë – shtigje të mundshme që lidhin dhunën me dëmtimet kardiovaskulare.
Megjithatë, do të nevojiteshin studime shtesë për të kuptuar më mirë lidhjen.
Vlen të përmendet se shumica e pjesëmarrësve në këtë studim ishin infermierë të bardhë jo-hispanikë, që do të thotë se gjetjet mund të mos i kapin plotësisht përvojat e grave në përgjithësi. Studimet e mëparshme kanë treguar se përndjekja dhe dhuna ndikojnë në mënyrë disproporcionale te gratë nga grupet etnike minoritare dhe komunitetet me të ardhura të ulëta. Pavarësisht këtyre kufizimeve, autorët e studimit thanë se gjetjet e tyre tregojnë se duhet bërë më shumë për të adresuar dhunën ndaj grave.
“Në mjediset e kujdesit shëndetësor, ne duhet të përmirësojmë shqyrtimin për përndjekjen dhe format e tjera të dhunës dhe t’u ofrojmë burimeve grave për të mbrojtur veten”, tha Koenen.
“Dhe duke u larguar më tej, në një nivel të gjerë të shëndetit publik, duhet të bëjmë më mirë në adresimin dhe parandalimin e shkaqeve rrënjësore të dhunës ndaj grave”, shtoi ajo.