Një e treta e grave do të përjetojnë një formë të humbjes së flokëve në jetën e tyre, megjithatë ajo mbetet një diagnozë komplekse dhe e pakontrolluar që i lë shumë gra në vështirësi psikologjike. Çdo ditë, shumica prej nesh do të humbasin midis 50 dhe 100 qime pa e kuptuar, sipas Shërbimit Shëndetësor Kombëtar të Mbretërisë së Bashkuar (NHS).
Kur humbja e flokëve bëhet më e rëndë, ajo zakonisht diagnostikohet si një nga tre kushtet kryesore, secila me shkaktarë dhe opsione të ndryshme trajtimi.
Më e zakonshme është alopecia androgjenike e cila karakterizohet nga rrallimi gradual përgjatë kurorës së flokëve.

“Ndryshimet hormonale, të tilla si ato që shihen në menopauzë ose çrregullimet e tiroides, gjithashtu mund të kontribuojnë ndjeshëm. Shpesh ka një komponent gjenetik.
Telogeni effluvium është një formë e përkohshme e rënies së flokëve, e shkaktuar nga një ngjarje stresuese si sëmundje, humbja e shpejtë e peshës ose shtatzënia që rezulton në rënie të tepërt të flokëve duke hyrë në fazën telogjene ose të pushimit të ciklit të rritjes së flokëve.
Pasi të zgjidhet shkaku i stresit, flokët rriten përsëri. Gjendja e tretë është alopecia areata e cila është një sëmundje autoimune. Është aty ku sistemi imunitar gabimisht sulmon folikulat e flokëve, duke çuar në humbje të papritur të flokëve në pjesë të vogla dhe të rrumbullakëta në lëkurën e kokës ose pjesë të tjera të trupit.
Ndërsa varet nga lloji i rënies së flokëve, trajtimi kryesor për alopecinë androgjenike femërore është Minoxidil aktual, një ilaç për presionin e gjakut që u zbulua se stimulon rritjen e flokëve si një efekt anësor.